|
اين رشته کوه انتهاي ضلع جنوبي البرز است.کليه روستاهايي که شهر تهران آنها را در برگرفته يا با آنها همسايه شده است زبان و فرهنگشان ديلمي است. از کندر و ورديج و واريش و کن تا ونک و لويزان و اوشان و فشم و ميگون و شميران و نياوران و رودبار قصران ... و منطقه ي حفاظت شده ي خوجير در شرق تهران؛ بله "خوجير"، واژه اي مشترک بين همه ي ديلمي ها و چه شناسنامه اي قويتر از اين واژه دليل بر ديلمي بودن بوميان تهران / بعد از لواسان زبان بوميان شکل طبري به خود مي گيرد.
|