|
تو اي بلند نشين کهن نام
[تو که جورجورانده نيشي، پور زمته تي نوم]
با دلير فرزندان والا مقام
[تي دلاور وچانه مقام دار]
که سبزه روي
[که سبزه ديم]
گرمين دل
[گرمه ديل]
خنک سايه
بر قله زار عمارلو
[ عمارلوي کوهاني سر]
چون آبي دژ مي درخشي
[ آبي دژي شارين سوسو کني]
[ آبي دژي مونستون سوسو کني]
هيچ ات به ياد هست؟
[هيچ تره ياد دره؟]
چه ره گذراني در طول اعصار
[چي راگذروني(را دواروني) اعصاري مين(دله)]
کلّي شم آموخته اند
[پور راه ياد بگيتي ين ]
از معرفتستان کليشمي ات
[تي کليشومي معرفتستاني جي ]
و من
[ و منام ]
در مهماني شش ساله
[شيش ساله مهموني ميانده]
در دهه ي شصت،مست
[دهه ي شستي مين،مست]
چه دين ها که نمي کشم از تو
[چي دين ها که تي جي نکشوم]
بر دوش هنوز
[هلام دوشي سر ]
اي هميشه کله از مه بر سر
[اي همشک مه ي باد، تي سر ]
اي تکه ي افتاده از دست بهشت بر کوه
[اي پل ببيه بکته، بهشتي دسي جي، کوي سر]
اي کليشم
[اي کليشوم]
واجه آن ديلمي زوون:
پل=تکه
پل ببيه=تکه شده
مه ي باد: مه باد مرطوب و خنک شمالي
( راگذر به گويش کليشمي و رادوار به گويش رشتي)

|